" Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
                                                      Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
                                                        Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος.
                                                            Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό,
                                                                                                                         δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός.
                                                                                                                                            Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα,
                                                                                                           αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου ... "   
Μπέρτολ  Μπρεχτ 

Την Κυριακή 13.9.09, ομάδα θρασύδειλων, οπλισμένη με κράνη και στειλιάρια, επιτέθηκε στην κατάληψη Rosa Nera στα Χανιά, την ώρα που σχεδόν όλοι οι σύντροφοι βρισκόντουσαν στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Στην είσοδο χτύπησαν μια μητέρα, το μαθητή γιο της, έναν φίλο του και έναν μετανάστη και μετά φεύγοντας γρήγορα, μέσα σε 2-3 λεπτά , χτύπησαν έναν ηλικιωμένο και το γιο του που φιλοξενούνται στην κατάληψη, οι οποίοι εκείνη την ώρα επέστρεφαν σ΄αυτήν. Κι όλα αυτά ενώ την προηγούμενη βδομάδα είχε προηγηθεί συστηματικό κατέβασμα αφισών και πανό του φεστιβάλ από φασιστοειδή.

Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες ενός γενικότερου αβανταρίσματος του φαινομένου της ακροδεξιάς το οποίο εκφράζεται με διάφορους τρόπους: την πολιτική ενίσχυση του ΛΑΟΣ, την αυξανόμενη δραστηριοποίηση φασιστικών και παρακρατικών ομάδων, την ένταση του ακροδεξιού-ρατσιστικού λόγου από τα ΜΜΕ και το κράτος και την υιοθέτηση ακόμη πιο άγριων κατασταλτικών μέτρων από το κράτος, ειδικότερα απέναντι στους μετανάστες και το κίνημα αντίστασης.

Το κομβικό σημείο αυτής της στρατηγικής υπήρξε η κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, κατά την οποία το κράτος κινητοποίησε συντονισμένα ομάδες φασιστών-παρακρατικών και “αγανακτισμένων” πολιτών σε διάφορες πόλεις της ελλάδας για να καταστείλει την εξέγερση.

Έκτοτε λαμβάνει χώρα ένας καθημερινός, αφανής πόλεμος στους δρόμους των πόλεων. Τα φασιστοειδή ασπόνδυλα επιτίθενται σε μετανάστες και ντόπιους αγωνιστές, βάζουν φωτιά σε χώρο προσευχής μουσουλμάνων και σε εκκλησία που βοηθά άπορους ντόπιους και μετανάστες· ρίχνουν μολότοφ μέσα από τις γραμμές των ΜΑΤ σε διαδήλωση υπέρ των μεταναστών και σε καταλήψεις·  πετούν χειροβομβίδες και βάζουν γκαζάκια σε στέκια και καταλήψεις·  βγάζουν όπλα και πυροβολούν μετανάστες.

Η δραστηριότητα αυτή των φασιστικών-παρακρατικών ομάδων ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις πολιτικές επιλογές του κράτους. Τις επιλογές του δηλαδή να καταστείλει τις καταλήψεις και τους μετανάστες, να τρομοκρατήσει το κίνημα αντίστασης που βγήκε ενισχυμένο από την εξέγερση του Δεκέμβρη, να εκφοβίσει κάθε πολιτικό χώρο αμφισβήτησης και κάθε κοινωνικό κομμάτι που επιμένει να αντιστέκεται. Η επιλογή του κράτους εν τέλει είναι να στήσει ένα ισχυρό παρακρατικό μηχανισμό τρομοκράτησης και καταστολής των επερχόμενων κυμάτων κοινωνικής οργής ενάντια στα άγρια καπιταλιστικά σχέδια αναδιάρθρωσης που θα μας καταδικάζουν σε μόνιμη εξαθλίωση.

Οι νοσταλγοί του ναζισμού και του φασισμού, οι εθνικόφρονες και οι οπαδοί του μετεμφυλιακού κράτους, οι νεοελληναράδες που το μόνο που ξέρουν για την αρχαία ελλάδα είναι τα παραμύθια γνωστού γραφικού τηλεπαρουσιαστή, αυτοί οι μισάνθρωποι, ρατσιστές και εθνικιστές δε χωράνε ούτε στα Χανιά, ούτε πουθενά.

Ως κομμάτι του κινήματος αντίστασης, θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε σε κάθε είδους επιχείρηση καταστολής από το κράτος και τα φασιστοειδή. Οι απαντήσεις δίνονται στο δρόμο.

ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΕΝΕΚΕ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ROSA NERA
Χανιά, Σεπτέμβρης 2009 

Τα τσακάλια (και το λυκόσκυλο) της Δίωξης κάνανε πάλι τις διακοπές τους, σχεδόν την ίδια ημερομηνία (8 Αυγούστου) για 3^η συνεχή χρονιά αλλά και πάλι σε λάθος νησί αποβιβάστηκαν...

αντί για το νησί της κόκας και της κατανάλωσης (Μύκονος), ξεβράστηκαν λίγο παραπέρα στη ραστώνη του Ρούκουνα στην Ανάφη...

Μήπως είχαν πληροφορίες για κάποιον μεγαλέμπορα ή μήπως ξέβρασε η θάλασσα κάνα βαρβάτο φορτίο στην ηλιοκαμένη παραλία?

Τίποτα από τα δύο, παρά μόνο μια μεθοδευμένη προσπάθεια, δυστυχώς με τη σύμφωνη γνώμη ντόπιων, να στιγματιστούν οι παραλίες ελεύθερης κατασκήνωσης «για να φύγουν οι βρομιάρηδες και να ‘ρθουν οι τουρίστες με τα φράγκα» και μαζί τους το κυρίαρχο ισοπεδωτικό μοντέλο τουρισμού που βιάζει τους φυσικούς πόρους και τις παραδοσιακές κοινωνικές δομές των νησιών.

Το αποτέλεσμα, τριήμερη ταλαιπωρία 7 ελευθεροκατασκηνωτών για μερικά τσιγάρα κάνναβης, και οι πρεζέμποροι να πίνουν μοχίτο γελώντας στα κρυφά με τα κατορθώματα των «οργάνων» τους ...  

Πόσο στοίχισε στο Δημόσιο, άρα σε όλους μας, κύριε Εισαγγελέα αυτή η επιδρομή και όλες οι προηγούμενες;

Για πιο λόγο τα όργανα της Δίωξης, που τόσα έχουν δαπανηθεί για την εκπαίδευσή τους, δεν ασχολούνται με τα παράνομα καρτέλ διακίνησης τοξικο-εξαρτιογόνων ουσιών, αλλά σπαταλάνε το χρόνο τους ψάχνοντας τους γυμνιστές ελευθεροσκηνήτες για μερικά τσιγάρα;

Για ποιο λόγο επιμένει η Πολιτεία στην καταστολή των χρηστών κάνναβης και ταυτόχρονα στη συντήρηση των παράνομων κυκλωμάτων διακίνησης εξαρτησιογόνων ουσιών; Για πιο λόγο στηρίζουμε ακόμα ως κοινωνία αποτυχημένες πολιτικές αντιμετώπισης του φαινομένου χρήσης και κατάχρησης ουσιών αντί να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα μέσα από πολιτικές μείωσης της βλάβης  και αποποινικοποίησης της χρήσης, όπως έχουν δοκιμαστεί επιτυχημένα σε Πορτογαλία, Ισπανία, Γερμανία, Βέλγιο, Αγγλία, Ολλανδία, Ιταλία, και αλλού;   

Γιατί είναι πολλά τα λεφτά και πολλά τα στόματα (αστυνομία, πολιτικοί, δικαστές και δικηγόροι, κλπ) που ταίζονται.   

Φτάνει πια αυτή η κοροϊδία και το θέατρο του παραλόγου.

Η καταστολή δημιουργεί μια κοινωνία φοβισμένη και ανάλγητη. Οι κατασταλτικές πολιτικές για την αντιμετώπιση του «προβλήματος των ναρκωτικών» και ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών», που έχουν οδηγήσει στη γιγάντωση του παράνομου εμπορίου και την εξαθλίωση και παρανομία των χρηστών, μας έχουν στοιχίσει ακριβά με περισσότερους φυλακισμένους, περισσότερους χρήστες και περισσότερους θανάτους.

Ήρθε η ώρα να δούμε πιο σοβαρά το αντι-απαγορευτικό μοντέλο και να ξεφύγουμε από πολιτικές ηθικού πανικού.

Να αντιμετωπίσουμε τη χρήση και την κατάχρηση ανάλογα με την επικινδυνότητα των ουσιών και να αποποινικοποιήσουμε τους χρήστες για να απεξαρτηθούν επιτέλους από τα παράνομα κυκλώματα που τις διακινούν.

Διαβάστε σχετική ανακοίνωση που έστειλε κάποιος που τον ξύπνησαν άγρια εκείνο το πρωί στο Ρούκουνα...