«Αγωνιζόμαστε για το απαγορευμένο»: μ’ αυτό το σύνθημα η φιλοσοφία μου θα θριαμβεύσει μια μέρα γιατί αυτό που έχει απαγορευτεί μέχρι σήμερα είναι μόνον η αλήθεια». Φρ. Νίτσε

Απαγορευμένες ουσίες, παράνομοι άνθρωποι, υποδουλωμένες συνειδήσεις. Όταν μια κοινωνία χτίζεται πάνω στις απαγορεύσεις και το φόβο φανερώνει την ανεπάρκειά της να αυτορυθμιστεί, να διαμορφώσει δηλαδή αυτοδύναμους, ελεύθερους ανθρώπους, ικανούς και υπεύθυνους να διαχειριστούν την καθημερινότητά τους. Σχολείο, Εκκλησία, πολιτικοί μας έχουν χτίσει ένα χρυσό κλουβί για να αναπαύσουμε την συνειδητότητά μας σε ένα ψευδεπίγραφο κόσμο πλασματικής αφθονίας, δέσμιοι της παραγωγής και της οικονομίας.

Οι άνθρωποι όμως από τα αρχαία χρόνια χρησιμοποιούσαν ενθεογενή φυτά και ψυχοτρόπες ουσίες για να επεκτείνουν την συνειδητότητά τους και να έρθουν σε επαφή με το θείο [1]. Η χρήση απαγκιστρωμένη από ιδεοληψίες, ηθικό πανικό και κοινωνικά κόμπλεξ ήταν συνετή και υπεύθυνη, ενώ η κατάχρηση αντιμετωπιζόταν αποτελεσματικά από το κοινωνικό σύνολο. Στις αρχές του 20ου αιώνα και με οδηγό το κερδοφόρο μοντέλο της ποτοαπαγόρευσης, πολύ πριν την “καταναλωτική μανία” της τηλεόρασης και των διαφημίσεων, οι έχοντες την εξουσία ανακάλυψαν ότι μέσα από την απαγόρευση της χρήσης ενθεογενών φυτών και ουσιών θα μπορούσαν να ελέγξουν πιο αποτελεσματικά τον πληθυσμό (μέσα από την προβληματική χρήση και την πολυτοξικομανία) και να πλουτίσουν (αφορολόγητα) μέσα από το παράνομο εμπόριο και την άνθιση της Μαφίας.

Έτσι φτάσαμε στο σήμερα όπου εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θεωρούνται εγκληματίες και διεκδικούν το αυτονόητο. Να έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης από τη στιγμή που δεν κάνουν κακό σε τρίτο, να μην θεωρούνται εγκληματίες επειδή επιλέγουν μια συγκεκριμένη ουσία που είναι αποδεδειγμένα [2] λιγότερο βλαβερή από άλλες που επιτρέπονται και διαφημίζονται (όπως το αλκοόλ και ο καπνός) και, όσοι έχουν πρόβλημα με την κατάχρηση και την τοξικοεξάρτηση να αντιμετωπίζονται ανθρώπινα και αποτελεσματικά μέσα σε ένα πλαίσιο μείωσης της βλάβης για τον άνθρωπο, την κοινωνία και την οικονομία.

Οι απαγορευτικές πολιτικές που εφαρμόζονται στα πλαίσια του πολέμου κατά των ναρκωτικών τα τελευταία 50 χρόνια μας έχουν κοστίσει ακριβά σε ανθρώπινες ζωές και σε πολύτιμους οικονομικούς, και όχι μόνο, πόρους που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε άλλους τομείς όπως η υγεία, η παιδεία, ο πολιτισμός και η έρευνα. Αν και ο στόχος τους είναι η μείωση της προσφοράς και της ζήτησης απαγορευμένων ουσιών, μετά από όλα αυτά τα χρόνια και παρά τα δισεκατομμύρια που έχουν σπαταληθεί έχουν αποδεδειγμένα [3] το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Την γιγάντωση του παράνομου εμπορίου και των Καρτέλ που το διαχειρίζονται και χρηματοδοτούν το σύστημα (δικαστές, δικηγόροι, αστυνομία, κράτος) που το συντηρεί, τον αυξανόμενο αριθμό νέων χρηστών και θυμάτων από την αλόγιστη χρήση, καθώς και την αυξανόμενη εγκληματικότητα και βλάβη για τους χρήστες.

Με αφορμή την αναθεώρηση του δημοσιονομικού ελλείμματος και εν αναμονή των νέων μέτρων λιτότητας, αποστείλαμε στις 16.11.2010 την παρακάτω επιστολή στον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση με τις δικιές μας πράσινες προτάσεις για την έξοδο από την οικονομική- κοινωνική- οικολογική κρίση.
Στόχος μας να δώσουμε μια κατεύθυνση για το πως μπορούν να εξοικονομηθούν πολύτιμοι πόροι χωρίς να υπονομευθούν περαιτέρω τα κοινωνικά- εργασιακά κεκτημένα και η προστασία του περιβάλλοντος από fast track διαδικασίες.
Ηλιόσποροι

Προς τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση

Οι δικές μας πράσινες προτάσεις για διέξοδο από την οικονομική- κοινωνική- οικολογική κρίση

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Κυρίες και κύριοι διοικούντες,

Βιώνουμε τον πρόλογο μιας παρατεταμένης ύφεσης και μιας οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής κρίσης άνευ προηγουμένου για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα.

Μια κρίση που δεν την προκάλεσαν οι νέοι, οι μαθητές, οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι που υφίστανται τα μέτρα λιτότητας, αλλά οι διεθνείς -σε συνεργασία με τις εγχώριες- τραπεζο-οικονομικές ελίτ που εξακολουθούν και θησαυρίζουν από τη δυστυχία των πολλών.

Θεωρούμε αποκλειστικά υπεύθυνους για αυτή τη κρίση τις ιδιωτικές τράπεζες, τα πολυεθνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, την οικονομία της “αγοράς” και τις χρεοκοπημένες πολιτικές ενός διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος τα τελευταία 50 χρόνια στην Ελλάδα. Ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και μια κοινωνία του βολέματος που επένδυσαν προσεχτικά όλα αυτά τα χρόνια σε μια βρώμικη, όσο ο λιθάνθρακας, οικονομία της αφθονίας, του δανεισμού, της κατανάλωσης και της εκμετάλλευσης, συναλλασσόμενοι μέσα σε ένα σάπιο πελατειακό- πολιτικό σύστημα.

Σε αυτή την οικονομία του χρήματος και τη δικτατορία των αγορών θέλουμε να αντιτάξουμε την οικονομία των φυσικών πόρων, της εξοικονόμησης, της απο-ανάπτυξης και της τοπικοποίησης, την αλληλέγγυα οικονομία της προσφοράς και της αλληλοβοήθειας, τον οικολογικό μετασχηματισμό της κοινωνίας προς όφελος των πολλών, την διεθνοποίηση και την πολυπολιτισμικότητα.

Στις επόμενες παραγράφους σας προτείνουμε μια σειρά ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων, βραχυπρόθεσμων και μεσοπρόθεσμων, για να καλυφθεί αφενός ένα μέρος του ελλείμματος και του χρέους, και αφετέρου για να μην υπονομευθούν περαιτέρω τα κοινωνικά- εργασιακά κεκτημένα από επιπλέον μέτρα λιτότητας, καθώς και να εξοικονομηθούν πολύτιμοι πόροι προς όφελος της κοινωνικής πρόνοιας και δημόσιων αγαθών (υγεία, παιδεία, έρευνα, πολιτισμός, περιβάλλον).

Οι παρακάτω προτάσεις μπορεί να θεωρούνται ριζοσπαστικές για την ελληνική πραγματικότητα, είναι όμως ρεαλιστικές, επιτυχώς εφαρμοσμένες διεθνώς, και θεωρούμε ότι έχουν την υποστήριξη μιας υπολογίσιμης κρίσιμης μάζας της ελληνικής κοινωνίας.

Με δεδομένο ότι η τωρινή κρίση δανεισμού σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και αλλού δεν είναι παρά μια δομική διορθωτική κίνηση των ελεύθερων αγορών του καπιταλιστικού- νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου με στόχο τη κερδοσκοπία και την περαιτέρω συσσώρευση του πλούτου, προτείνουμε:

1. Την επαναδιαπραγμάτευση- αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας κατά τα πρότυπα της Αργεντινής, χωρίς όμως να αποχωρήσουμε από την ΕΕ. Προτείνουμε την άμεση παύση πληρωμής χρεολυσίων και υπέρογκων τόκων, καθώς αυτά προήλθαν από κερδοσκοπικές πρακτικές ιδιωτικών τραπεζών και διεθνών επενδυτικών οίκων.

2. Την φορολόγηση της κερδοφορίας των ιδιωτικών τραπεζών με τον ανώτατο δυνατό συντελεστή και των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών κατά τουλάχιστον 1%.

3. Το πάγωμα των εξοπλιστικών δαπανών για 10 χρόνια και την σταδιακή μείωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων κατά ¾ μετά το 2020. Εξοικονόμηση πολλών δις Ευρώ.

4. Την άμεση κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και των στρατιωτικών- μαθητικών παρελάσεων. Επένδυση στο στρατηγικό ρόλο που κατέχει η Ελλάδα ως νοτιο-ανατολικό σύνορο της Ευρώπης αλλά και ως ένα ιστορικά πολυπολιτισμικό σταυροδρόμι.

5. Την αποποινικοποίηση της χρήσης ουσιών και την ελεγχόμενη κλινική διάθεση ουσιών σε τοξικοεξαρτημένα άτομα με συνταγογράφηση (εξοικονόμηση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από την καταστολή, επανατροφοδότηση κονδυλίων στην πρόληψη, καταπολέμηση του παράνομου εμπορίου).

6. Τη νομιμοποίηση της (αυτο)καλλιέργειας της ινδικής κάνναβης (για θεραπευτικούς- διατροφικούς σκοπούς) και της κλωστικής κάνναβης (για βιομηχανικούς σκοπούς). Ρύθμιση του παράνομου εμπορίου κατά τα πρότυπα του καπνού και του αλκοόλ (εξοικονόμηση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από την καταστολή, πολλαπλάσια έσοδα από τη φορολόγηση, στο σύνολο μεγαλύτερη εξοικονόμηση από αυτή που έχει επέλθει από τα μέτρα λιτότητας που έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα).

7. Τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας με τον ανώτερο δυνατό συντελεστή και το πλήρη διαχωρισμό κράτους- εκκλησίας (εξοικονόμηση κονδυλίων από τους μισθούς των κληρικών που ξεπερνούν τα 350 εκ. Ευρώ το χρόνο).

8. Την αναδιοργάνωση της αγροτικής οικονομίας με έμφαση στην βιολογική ποιοτική καλλιέργεια.

9. Την χορήγηση ασύλου σε μετανάστες που επιθυμούν να μείνουν και να εργαστούν στην Ελλάδα ή να προωθηθούν σε άλλες χώρες της ΕΕ (σε ποσοστά που να ξεπερνούν τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο χορήγησης ασύλου > 25-30%).

10. Την επανάκτηση (δημιουργία νομικού πλαισίου για την αξιοποίηση) εγκαταλελειμμένων αγροτικών γαιών από νέους αγρότες οργανωμένους σε συνεταιρισμούς λαϊκής βάσης. Φορολογικά και οικονομικά κίνητρα.

11. Τη δημιουργία και υποστήριξη οικοκοινοτήτων και αλληλοβοηθητικών επιχειρήσεων καινοτομίας με έμφαση στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, την ενεργειακή αυτονομία και τον οικοτουρισμό.

12. Την οργάνωση της τοπικής- οικιακής παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ, τη δημιουργία κοινοτικών συνεταιριστικών ενώσεων ΑΠΕ λαϊκής βάσης, την τοποθέτηση ενός εκατομμυρίου ηλιακές στέγες και αξιοποίηση του αιολικού δυναμικού με στόχο 25% ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές μέχρι το 2025.

13. Τη δημιουργία και υποστήριξη συνεταιριστικών ενώσεων παραγωγών, δικτύων παραγωγών- καταναλωτών, εναλλακτικών μορφών οικονομικής δικτύωσης και τοπικών ανταλλακτικών συστημάτων χωρίς χρήματα (πχ τράπεζες χρόνου).

14. Τη δημιουργία και ενίσχυση ταμείων αλληλοβοήθειας και τοπικών μικροπιστωτικών μη-κερδοσκοπικών ιδρυμάτων (κοινωνικές τράπεζες με ισόποσους μετόχους τους καταθέτες).

15. Την αντικατάσταση του μαθήματος των θρησκευτικών από αντίστοιχο διαπολιτισμικής εκπαίδευσης για τη μη-βία και τη πολυπολιτισμική συνύπαρξη.

Για εμάς τους υπόλοιπους είναι η ώρα της αξιοπρέπειας, η ώρα του αγώνα, η ώρα να μεταμορφωθεί το εγώ σε εμείς.

Εσείς είναι καιρός να διαλέξετε στρατόπεδο, είτε με τους πολλούς και μαζί μας, είτε με τους λίγους και απέναντι.

Είμαστε αγανακτισμένοι και οργισμένοι με την καταστροφική πυρκαγιά στην Πρέβελη, στο νότιο Ρέθυμνο Κρήτης.

Δεν είναι καθόλου τυχαία η καταστολή και η μαζική εκδίωξη των ελεύθερων κατασκηνωτών λίγες ημέρες πριν μπουν οι φωτιές, καθώς και ο μιντιακός εκφοβισμός που ακολούθησε για να μην πλησιάσει κανείς την περιοχή τις επόμενες ημέρες.

Μας θυμίζει έντονα την καταστροφή του Καϊάφα πριν 3 χρόνια, όπου μόλις εκδιώχθηκαν οι ελεύθεροι κατασκηνωτές μπήκαν οι καταστροφικές πυρκαγιές για να δημιουργήσει οικόπεδα με θέα ο νυν υπόδικος, πρώην Δήμαρχος της Ζαχάρως και το κατασκευαστικό λόμπι να καταλήξει εκεί την Ιονία οδό, έργο που σταμάτησε πρόσφατα το συμβούλιο της Επικρατείας. Οι ελεύθεροι κατασκηνωτές και στις δύο περιπτώσεις θα λειτουργούσαν ως ανάχωμα και πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση της πυρκαγιάς, και αλλά και μόνο η παρουσία τους λειτουργούσε ως αποτρεπτικός παράγοντας για τους επίδοξους καταπατητές, που βρήκαν στους ελεύθερους κατασκηνωτές, με την βοήθεια των ΜΜΕ, τους απαραίτητους αποδιοπομπαίους τράγους.

Δεν είναι επίσης καθόλου τυχαίο, αν όχι ύποπτο, που ο νεοφιλελεύθερος περιβαλλοντισμός του ΣΚΑΪ (που θεωρεί ότι ο μόνος τρόπος για να προστατευτεί το περιβάλλον- τοπίο είναι να ιδιωτικοποιηθεί κάθε πιθαμή δημόσιας γης και να πρασινίσουν οι επιχειρήσεις και η βιομηχανία) προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τα αληθινά αίτια της πυρκαγιάς, με το να προσπαθεί να τη συνδέσει με τα σκουπίδια των ελευθερο-κατασκηνωτών. Μπορεί να βρέθηκαν κάποια απορρίμματα στην περιοχή από όπου εκδιώχθηκαν οι κατασκηνωτές αλλά σίγουρα δεν ξεκίνησαν αυτά την πυρκαγιά, ούτε είναι αυτά που ευθύνονται για την ολοκληρωτική καταστροφή του δάσους.

Κανείς δεν μιλάει για τις αληθινές ευθύνες των ανεύθυνων “υπευθύνων” (αυτοδιοίκηση, Περιφέρεια, δασική υπηρεσία, πυροσβεστική) που ενώ έχυναν κροκοδείλια δάκρυα στα κανάλια, δεν κατάφεραν λόγω ανικανότητας να περιορίσουν την φωτιά πριν μπει στο φαράγγι και καταστρέψει το μοναδικό αυτό βιότοπο. Κανείς δεν λέει ότι στις περιοχές από τις οποίες ξεκίνησαν οι 3 εστίες φωτιάς έχουν ξαναμπεί πυρκαγιές στο παρελθόν καθώς προορίζονται για μαζική τουριστική “αξιοποίηση”, ενώ κουμάντο κάνουν κτηνοτρόφοι από μακρινές περιοχές και όχι από τα γύρω χωριά. Κανείς δεν ψάχνει τις διασυνδέσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης (που έστειλε την καταστολή στους κατασκηνωτές 10 ημέρες πριν τις πυρκαγιές) με τα οργανωμένα τουριστικά συμφέροντα τις περιοχής και άλλους επενδυτές που έχουν ήδη αγοράσει τις καμένες εκτάσεις. Κανείς δεν μιλάει για τους χιλιάδες καθημερινούς επισκέπτες που έρχονται ανεξέλεγκτα με τα καραβάκια στην Πρέβελη και τα χιλιάδες απορρίμματα που μεταφέρουν μαζί τους, και που δεν έχουν καν κάδους για να τα ρίξουν, αφού υποτίθεται ότι τα μαζεύουν οι παράνομες καντίνες- ταβέρνες με τις ευλογίες της αυτοδιοίκησης. Κανείς δεν μιλάει για τα δύο διαχειριστικά σχέδια (γενικό και επισκεπτών) που δεν εφαρμόζονται, καθώς και την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη και τον Φορέα Διαχείρισης που δεν έγιναν ποτέ. Κανείς δεν μιλάει για τα ξενικά Πεύκα που φυτεύτηκαν μετά από αναδάσωση και συνέβαλαν αποτελεσματικά στην εξάπλωση τβης φωτιάς ούτε για το τεράστιο πρόβλημα της ανεξέλεκτης (υπερ)βόσκησης. Ας ρίξουμε το φταίξιμο στους ελευθεροκατακηνωτές λοιπόν.

Ε όχι! Φτάνει πια με την κονόμα κερδοσκόποι καταπατητές, μας εξοργίσατε για τα καλά. Ξέρουμε πολύ καλά ποιοι βάλανε τις φωτιές στην Πρέβελη και αλλού. Είναι αυτοί που θέλουν να οικοπεδοποιήσουν, να ξεπουλήσουν και να τσιμεντώσουν κάθε πιθαμή ελεύθερης δημόσιας γης. Αλλά θα μας βρουν μπροστά τους, όσους αγωνιζόμαστε για την ελευθερία του ανθρώπου και της φύσης και ιδίως όσους κάνουμε ελεύθερη και υπεύθυνη κατασκήνωση. Είναι πλέον στο χέρι μας μέσα από την αυτοδιαχείριση και την συλλογικοποίηση του αγώνα μας να προστατεύσουμε τη φύση με τα γυμνά κορμιά μας.

Ηλιόσποροι